Maastricht staat voor een herinrichting van de Maasboulevard groener, mooier en toekomstbestendig. Een prachtig plan. Maar in die nieuwe visie dreigen twee iconen overboord te gaan: de coffeeshopboten Mississippi en Smokey. Ze zouden verplaatst of zelfs verwijderd moeten worden vanwege overlast. En juist daar wringt het.
Overlast komt door ingezetenencriterium
Want laten we eerlijk zijn die overlast komt niet door de coffeeshops zelf. Die komt door het ingezetenencriterium. Een bewuste keuze van de gemeente, die ervoor zorgt dat Duitse bezoekers niet naar binnen mogen en daardoor worden overgeleverd aan dealers op straat. Zo creëert beleid precies het probleem dat het zegt te willen bestrijden.
De coffeeshopboten horen bij Maastricht. Ze zijn al jaren onderdeel van het stadsbeeld en van de vrijzinnige identiteit waar de stad zo trots op is. In plaats van ze weg te poetsen uit een nieuwe, groene visie, zouden we ze daarin moeten inpassen. Er is ruimte genoeg voor schoonheid én realisme.
Schaf het ingezetenencriterium af, en de dealers verliezen hun markt. Duitsers kunnen weer gewoon naar binnen, waar toezicht is, regels gelden en overlast minimaal is. Dat is niet alleen veiliger, maar ook eerlijker en slimmer. Voor bewoners én bezoekers.
Maastricht is een internationale stad
Bovendien Maastricht is een internationale stad. Net zoals Nederlanders massaal de grens oversteken voor goedkopere sigaretten, zullen onze buren dat doen voor een legaal jointje. Dat is geen bedreiging, maar een kans. Voor toerisme, horeca en voor de hele grensregio.
Wie echt een leefbare en aantrekkelijke stad wil, moet durven kijken naar de oorzaak van overlast niet naar de zondebok. Laat de coffeeshopboten niet verdrinken in goedbedoeld beleid. Geef ze een plek in de toekomst van Maastricht, en durf het probleem bij de wortel aan te pakken.
