Op 12 juli startte ik aan een groot avontuur: een fietstocht langs maar liefst 80 coffeeshops in 10 gemeenten. Die lagen nou ook niet bepaald dicht bij elkaar, maar het waren de gemeenten die deelnemen aan het wietexperiment.
Start van een groot avontuur
Dag 1 was gelijk een hectische dag. Vroeg in de ochtend ging mijn wekker, laatste paar dingen klaarmaken aan mijn fiets en gaan. Eerst naar het station, want ik begon niet in mijn thuisstad. Mijn reis zou pas echt beginnen in Almere.
Na 1,5 uur in het OV kwam ik eindelijk aan bij Koffie en Dromen (Blowboot). Voor mij de echte startlocatie. Van tevoren was ik al benaderd door deze winkel: ze hadden een mooi t-shirt en vestje voor me klaarliggen en wilden mij succes wensen. Ik had hier nog een joint afgehaald, want helaas wordt er hier geen rookruimte aangeboden aan de gemeenschap.
Grimmige sfeer
Dat was ook het geval bij de volgende winkel waar ik aankwam. Alleen was de sfeer hier een stuk grimmiger, misschien ook omdat iemand een paar dagen voor mijn bezoek een explosief had laten afgaan tegen de voorgevel. Maar daar zal het niet aan liggen. Ik ben best vaak in deze winkel geweest en heb eigenlijk nooit een leuke interactie gehad met het personeel.
Omdat Hollandse Hoogtes zich volgens mij bezighoudt met oneerlijke marktpraktijken, zal ik hier zeker nog wel vaker komen. Daarmee doel ik vooral op het feit dat bepaalde exclusieve soorten alleen verkrijgbaar zijn in de winkels van Amsterdam Genetics. Naar mijn mening zouden alle coffeeshops evenveel recht moeten hebben om deze soorten in te kopen, en vormt dit dus een oneerlijke situatie. Toen ik de tweede winkel van mijn tocht achter mij liet, met wat van die exclusieve Hollandse Hoogtes-soortjes in mijn zak, zat ik desondanks met goede hoop op mijn fiets.
Geen ruimte in de rookruimte
De volgende winkel zou een rookruimte hebben: Chillie Kiki in Almere Haven. Ik moest nog wel even een uurtje wachten tot deze shop open ging. Gelukkig was het niet zo erg als in Leiden, waar ik ook op de harde manier achtergekomen ben dat shops soms laat open gaan. Chillie Kiki ging pas om 2 uur open, maar ze zouden een rookruimte hebben, de enige van de dag.
De klok tikte langzaam af. Twee uur, eindelijk! Ik stap op mijn fiets, klaar om te gaan. Er stond gelijk een lange rij. Na even gewacht te hebben, was ik aan de beurt. Na een joint gekocht te hebben vroeg ik: “Waar is de rookruimte?” wel al wetende dat hij er zou zijn, want ik had ze hierover al bericht.
Maar helaas: voor mij was er geen ruimte in hun rookruimte. Dus maar weer teleurgesteld de fiets op, door naar Zaandam en Wormerveer.
Op tijdstress naar Zaandam en Wormerveer
Ik moest door het sluizencomplex bij het IJ. Dit was misschien het meest verschrikkelijke stuk van de hele tocht: 1,5 uur vast in de sluizen, zonder water en met het geweldige weer wat mij was gegund voor mijn tocht. Dit was geen pretje.
Na dit oponthoud had ik ineens ook tijdstress, want ik had een afspraak in Wormerveer bij The Smokery. Daar werd ik opgewacht door een journalist van De Orkaan. Maar eerst moest ik nog heel Amsterdam-Noord doorkruisen en twee shops bezoeken in Zaandam: The Headlines en Squad.
Een snel bezoek was zo gedaan bij deze afhaalwinkels. Uiteindelijk, veel later dan verwacht, kwam ik veilig aan bij The Smokery, waar de journalist mij stond op te wachten. Hij was niet de enige: mijn goede vriend Mac was ook zijn fiets opgesprongen en vanuit Haarlem naar Wormerveer gefietst om het laatste stukje met mij mee terug te fietsen.
Vooruitblik: van fiets naar Canna-Canta
Na het bezoeken van de laatste shop van de dag was het avontuur nog niet klaar, want ik moest nog naar Haarlem fietsen. Om zoveel mogelijk te besparen had ik bedacht om in mijn eigen bed te slapen. Na nog een goede anderhalf uur fietsen was ik weer terug in mijn thuishaven Haarlem.
Deze dag heb ik nog met een lichte bepakking gefietst, maar morgen moet alles mee. Nu kijk ik vooral vooruit naar volgende avonturen. Ik ben van plan om mijn trouwe tweewieler op Marktplaats te zetten en zoveel mogelijk bij te klussen waar mogelijk. Want mijn blik is gevallen op een Canta – een geweldig voertuig naar mijn mening.
De avonturen staan nog niet vast, maar de naam wel: hij moet de Canna-Canta gaan heten. Van een tweewieler naar een vierwieler, het klinkt mij wel goed.
